BLOG: Van Harro naar Voorthuizen

Mijn levensverhaal in de bluegrassmuziek loopt van Harro naar Voorthuizen. Het was in het NCRV programma Country Style, in de jaren '80, dat ik voor het eerst bluegrass muziek hoorde. Harro de Jonge was de presentator. Een uurtje radio op zaterdagavond, waarvan meestal ongeveer de helft aandacht voor bluegrass. Meer was er niet te vinden. En nu, zo'n dertig jaar later, bevind ik mij in een wereldwijd netwerk van liefhebbers, maak ik zelf radio waarbij ik inmiddels luisteraars in alle werelddelen heb bereikt en ben ik mede-organisator van European Bluegrass Voorthuizen. Soms vraag ik mij af hoe dat allemaal heeft kunnen gebeuren! De titel van deze BLOG slaat ook op de week die voor ons ligt. Die begint vanavond met Harro en eindigt een week later in Voorthuizen.

Country Style werd destijds wekelijks op cassette bandjes opgenomen. Ik weet dat ik niet de enige was die dat deed. De rest van de week werden de bandjes dan regelmatig opnieuw beluisterd. Om een beetje zicht te houden op wat er op de bandjes stond typte ik de playlists uit en maakte ik er kleine boekjes van die in de cassettedoosjes pasten. Mijn verzameling is ver van compleet, maar ik bezit nog genoeg voor een flink aantal uurtjes luisterplezier!

Het akoestische spel van de bluegrassmuziek raakte bij mij ook de juiste figuurlijke snaar en al snel ging ik op pad om live optredens te zien. In die tijd heb ik o.a. Jim Eanes zien spelen, met begeleiding van de Nederlandse formatie Spruce Pine, in een café in Leiden. High Country zag ik in een zaaltje in Biddinghuizen (voor mij nog steeds een raadsel hoe ze daar terecht zijn gekomen). White Mountain Bluegrass heb ik zelfs twee keer gezien, waarvan een keer in De Waag in Leiden, waar de akoestiek zo geweldig mooi is dat er geen versterking aan te pas hoefde te komen! Mooie herinneringen!

Jaren later werd bluegrass dichterbij gebracht door de komst van het internet. Ineens was de liefhebber niet meer afhankelijk van wat Hilversum de ether in stuurde, waar Country Style en daarmee bluegrass overigens inmiddels was geschrapt. Er kon nu worden geluisterd naar lokale stations in Amerika. Ik kwam bij The Bluegrass Mix terecht. En daar was ik vanaf de eerste keer dat ik luisterde meteen vaste bezoeker van de chatroom. Er ging een wereld voor mij open!

De frequente contacten in de chatroom bracht andere luisteraars op de voor mij belachelijke gedachte dat ik ook best wel een programma kon presenteren. Na dat ruim een jaar te hebben afgewimpeld was het de dood van een van die luisteraars die mij het duwtje in de rug gaf. Bluegrass Don was in de chatroom altijd enorm inspirerend, ondanks de loodzware last van de ziekte die zijn lichaam in de greep had. Hij verloor de strijd slechts enkele maanden voor zijn 62e verjaardag, net als mijn vader, jaren eerder. Ik heb de wens van Bluegrass Don in vervulling laten gaan en ben gaan presenteren bij The Bluegrass Mix. Twee maanden na zijn dood was mijn eerste uitzending. Tot de dag van vandaag heb ik er spijt van dat ik dat niet eerder heb gedaan, zodat hij het nog had kunnen meemaken. Ik kan oprecht zeggen dat Bluegrass Don voor mij een van de sleutelfiguren is in mijn levensverhaal van de bluegrass muziek. Helaas heb ik hem nooit mogen ontmoeten.

 

This slideshow requires JavaScript.

Het contact met de Amerikanen had wel tot gevolg dat ik twee keer naar Columbus, Ohio ben geweest voor het MACC festival. Musicians Against Childhood Cancer is een jaarlijks vierdaags bluegrass festijn, waar de grootsten uit het genre optreden voor het goede doel. Daar heb ik niet alleen enkele chatroom vrienden ontmoet, ook de artiesten zijn voor iedereen te benaderen. Ik heb gesproken met grootheden als Bill Yates (The Country Gentlemen), Dailey and Vincent, Carl Jackson, Rhonda Vincent, Doyle Lawson en vele anderen.

Toen The Bluegrass Mix de handdoek in de ring moest gooien was het voorbij met presenteren. Maar niet voor lang. Ik was op de festivals in Voorthuizen inmiddels al in contact gekomen met het team van Countryland en ik was al een paar keer in het programma te gast geweest. Op de vraag of ik het team vast wilde komen versterken hoefde ik niet lang na te denken. Het zal nog geen tien seconden zijn geweest. Ik stond ook al enkele jaren als MC op het EWOB-podium in Het Trefpunt, waar ik door Elly Beurskens voor was gevraagd, overigens ook een oude bekende uit die begintijd, toen nog samen met haar levenspartner Bruno van Hoek en Jean-Paul Piquard in Reckless Fingers.

En toen kwam het nieuws dat EWOB ging stoppen..... Die laatste zaterdag in 2017 hing er een bijzondere sfeer in Voorthuizen. Het kan toch niet zijn dat het hier ophoudt?! De koppen werden bij elkaar gestoken en European Bluegrass Voorthuizen was een feit! In 2018 werd een fantastisch festival neergezet. En hoewel we dit jaar door onzekere sloop- en ontwikkelingsplannen bij de gemeente geen volledig festival kunnen organiseren gaat het komende week in Voorthuizen weer bruisen van de bluegrass op onze mega Picking Party op het terrein van de Oranjevereniging.

Maar zover is het nog niet. Eerst is Harro vanavond nog aan de beurt. Samen met Timen zorgt hij weer voor de mooiste muziek. Uiteraard komen de bekende rubrieken voorbij, zoals de oude doos en Harro's Louvin Brothers, maar er wordt ook vooruit geblikt op de komst van Rosanne Cash naar TivoliVredenburg in september. Genoeg reden om weer te luisteren op Veluwe FM. De playlist is te vinden op de site. En uiteraard is later luisteren zoals altijd weer mogelijk via Uitzending  gemist.

En volgende week doen we weer wat nieuws. Timen en ik presenteren Countryland dan live vanaf het EBV terrein in Voorthuizen! Geen idee nog hoe dat er uit gaat zien en wat er dan gaat gebeuren, maar je moet er bij zijn! Van Harro naar Voorthuizen. Mijn verhaal in de bluegrasswereld en ook het verhaal van Countryland de komende week!

Fijn weekend!

De BLOG is geschreven door Jos van der Lelie.

Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *