BLOG: Lloyd Green, Canada en de liefde

Als je opgroeit met muziek en je interesse waaiert uit over diverse genres dan leer je veel artiesten kennen. En dat gebeurt zeker wanneer je naast plaatjes luisteren ook heel veel in documentatie duikt en informatie opzoekt over de artiesten die je hoort. En als je dat maar lang en serieus genoeg doet dan ontwikkel je jezelf tot de wandelende muziekencyclopedie die broertje Ab is. Vandaag schuift hij weer aan in de studio om enkele van zijn altijd interessante en boeiende verhalen uit de muziekwereld te vertellen. Hij praat over Lloyd Green en hij neemt ons mee op een reisje door Canada. Zelf pak ik weer een rode draad op. En deze keer betreft dat songs over gewonnen en verloren liefdes. 

Er zijn van die grootheden in de muziek wiens namen zelden worden genoemd terwijl ze enorm veel opnamen hebben gemaakt. Eerder dit jaar schreef ik een blog over het A-Team, de vooraanstaande groep sessiemuzikanten die voor een belangrijk deel het succes bepaalden van de songs van de grote artiesten. Een van die sessiemuzikanten was pedal steel gitarist Lloyd Green, een van de beste en zonder twijfel de meest gehoorde pedal steeler in de countrymuziek. Hij speelde met zeker 500 verschillende artiesten, speelde op 115 nummer 1 hits en nog eens ruim 100 top-10 hits. We gaan met Lloyd Green van het bekende live album In Person van Charley Pride, via de Australische (geboren op Tasmania!) Jean Stafford naar Ab zijn grote vriend Peter Cooper.

Lloyd Green

This slideshow requires JavaScript.

In het tweede uur neemt Ab ons mee naar Canada. De titel van elk nummer verwijst naar de geboortestreek of -staat van de zanger, een ware reis door het land dus. Het begint met Wilfred Arthur Charles (Wilf) Carter, in Amerika beter bekend als Montana Slim. De vader van de Canadese Country, net iets ouder dan de veel bekendere Hank Snow. Carters versie van My Nova Scotia Home doet denken aan het gelijknamige nummer van Hank Snow, maar dit is echt een ander nummer.

Het tweede nummer is van Paul Rennée Belobersycky, beter bekend onder zijn artiestennaam Paul Brandt. Dat bekt wat makkelijker ook. Deze voormalige verpleger in de kindergeneeskunde rolde per toeval de muziek in en werd een populaire countryartiest in eigen land. Zijn Alberta Bound verwijst ook weer naar zijn geboortestreek.

This slideshow requires JavaScript.

Deel 3 uit Canada komt van Colter Wall. Hij komt uit Saskatchewan en van zijn meest recente album horen we het nummer Saskatchewan in 1881. Wall begon als rockgitarist, met een liefde voor hardrock (AC/DC en Led Zeppelin) maar maakte via de blues de overstap naar de country-folk. Hij is met afstand de man met de meest opvallende stem uit de business en is hard op weg om een grote meneer te worden.

Mijn rode draad voert zoals gezegd inmiddels langs gelukkige liefdes en op de klippen gelopen relaties. Liefdesverdriet is natuurlijk een veel bezongen onderwerp, maar het is niet allemaal doffe ellende. Je kan ook zo enorm gelukkig zijn met je mooie vrouw dat je haar vergelijkt met een zak chips! (Zou ik nooit op zijn gekomen, maar ik schrijf dan ook geen songs.....) Verder gaat het over verdriet om de ander die vertrok, scheiding in goed overleg, wanhoop om verliefdheid die onbeantwoord blijft, in sneltreinvaart (juist, de trainsong) ervandoor gaan en diepe haat jegens de ander die een nieuwe vlam heeft.

Een van deze songs is de hit Peggy Sue van Rock 'n Roll legende Buddy Holly, maar dan in een uitvoering van de band Runaway Express, die er met de dobro een bluegrass sausje overheen heeft gegoten. Zo aan het eind van het jaar ook nog op de valreep een herdenking aan het feit dat het dit jaar 60 jaar geleden is dat Buddy Holly omkwam bij een vliegtuigcrash.

Het is duidelijk dat we weer een zeer afwisselende playlist hebben. En dit is nog niet alles, want Timen vult de lijst nog aan met country, bluegrass en oldtime muziek en het woord cajun is afgelopen week zelfs nog genoemd. Dus wie weet! In ieder geval weer redenen genoeg om vanavond tussen acht en tien uur af te stemmen op Veluwe FM, of het programma later te beluisteren via een van de andere omroepen of via Uitzending gemist.

Fijn weekend!

De BLOG is geschreven door Jos van der Lelie.

Zaterdag 14 december 2019

Bookmark the permalink.

Comments are closed.