BLOG: Muziekbroeders

Het blijven nog steeds vreemde tijden. Roerige tijden ook. Terwijl in andere delen van de wereld nog met man en macht wordt geknokt tegen een onzichtbare vijand, proberen wij ons in Nederland weer voorzichtig op te richten en kleine stapjes te maken naar een iets normaler leven. Dat iets normalere leven is natuurlijk nog verre van normaal en zal helaas nog een tijdje voortduren. En toch gloort er licht aan het einde van de tunnel. Als je zoals ik verslaafd bent aan live muziek zijn het barre tijden. Ik haal mijn energie uit optredens van bands en artiesten en vanaf half maart was het dus vreselijk op een houtje bijten. Maar afgelopen donderdag werd in Tivoli-Vredenburg in Utrecht de deur op een kier gezet.

Daar worden de komende weken weer de eerste echte concerten gegeven, met publiek. In de grote zaal, met maximaal 30 bezoekers die allemaal uiteraard de bekende 1,5 meter afstand van elkaar moeten houden. Ik was een van de 30 bezoekers die het was gelukt een kaartje te bemachtigen voor het optreden van Tim Knol. Zonder de Blue Grass Boogiemen dit keer, want samen kunnen ze nooit rond de microfoon voldoende afstand houden. Maar Tim Knol is solo ook zeer de moeite waard en er kwamen voldoende nummers voorbij van dat meesterwerk Happy Hour, zijn album met de Blue Grass Boogiemen.

Terwijl ik in die lege zaal zat te luisteren, dacht ik ook alvast vooruit naar onze Countryland Sessions. Wat zou het mooi zijn als we binnenkort weer samen zouden kunnen komen in het Rebellenhonk in Barneveld om opnames te maken met een live band. Om elkaar weer te zien, samen te lachen, samen rond een grote pan soep te zitten, samen radio te maken en samen normaal te doen. Er wordt hard gewerkt aan een oplossing en uiteraard laten we zo snel mogelijk weten als wij ook weer 'live' mogen.

Maar de roerige tijden hebben ook zijn impact op het leven van de medewerkers van Countryland. Een dierbaar familielid die deze week plotseling naar het ziekenhuis moest was geen pretje. Als je dat dan via de groepsapp leest, schrik je uiteraard enorm. Gelukkig bleek het allemaal mee te vallen en bleef de schade beperkt. Als je dan de reacties leest van de andere medewerkers dan word je ook weer blij, zoveel vriendschap en respect voor elkaar. Dat respect heb ik ook voor mijn grote broer Jos. Als er iemand altijd klaar staat voor de ander, dan is hij het wel. Als medewerker bij het Rode Kruis, als docent wiskunde die al maanden vanuit huis zijn leerlingen les geeft, als vrijwilliger bij Countryland en vooral als mijn broer en zoon van onze moeder. Toen Jos aangaf dat hij deze week geen gelegenheid had om de blog te schrijven, was het voor mij heel normaal om zijn taak een keer over te nemen. Het resultaat bent u nu aan het lezen.

Broers en muziek. Het hoeft niet altijd goed samen te gaan, maar in ons geval is het een waar familiefeest. Zolang als ik mijn grote broer ken, en dat is nu ruim 50 jaar, luisteren we al naar muziek. De grootste inspirator was zonder twijfel onze vader die, net als wij, bezeten was van muziek. Hij had een aanzienlijke collectie platen, hij speelde zelf gitaar in een band en werkte enige tijd in de platenzaak van Gé Hofenk in de Haarlemmerstraat in Leiden.

De platencollectie staat nu vrijwel intact bij mij op de muziekkamer en daar wordt meerdere keren per week gebruik van gemaakt. Ook de oude Vox Humana gitaar uit 1950 waarmee onze vader naar men zegt een spetterend optreden heeft gegeven in de Stadsgehoorzaal in Leiden met zijn band The Rocky Mountain Boys, staat hier in de kamer. Dat wil zeggen, hij staat normaal hier in de kamer. Op dit moment wordt de gitaar gerestaureerd en hopelijk kan ik dit voor ons bijzondere instrument over een tijdje weer echt bespelen.

Het is dus niet vreemd dat wij als broers ook besmet zijn geraakt met het virus dat muziek heet. Een veel prettiger virus dan het virus dat ons nu al maanden stevig in de greep heeft. Gelukkig kunnen we zonder enig gevaar genieten van de muziek en dat doen we dagelijks. In die dagelijkse muzikale beslommeringen gaat het altijd rond de donderdag weer kriebelen. Dan zijn we met onze Countryland-vrienden weer druk in de weer met de uitzending van de zaterdagavond. Noem het gezonde wedstrijdspanning. De playlist wordt met zorg samengesteld, op social media verzorgen we de wekelijkse updates en de presentatoren van dienst bereiden zich voor op de uitzending. Ook onze techneuten Johan en Patrick zijn continue in de weer om te zorgen dat Countryland met een zo goed mogelijk geluid bij u in de huiskamer komt. Iedereen heeft zo zijn taak en de liefde en het plezier waarmee we dat doen blijft even aandoenlijk als verbazingwekkend.

Mijn eigen bijdrage blijft deze week beperkt tot het volgende hoofdstuk van onze jaarartiest Emmylou Harris. Vanavond gaan we beginnen met wat ik deel twee van haar carrière heb genoemd. Maar een blik op de playlist leert ons dat er ongelofelijk veel meer moois voorbij gaat komen. Hele grote namen zoals Johnny Cash, Don Gibson en Alison Krauss, maar we zoeken ook elke week weer naar de muziek van nieuwe of wat onbekendere artiesten. Zo zal de naam Kieran Goss niet bij iedereen bekend zijn. Maar deze kleine Ierse country/folk zanger past perfect in ons plaatje van vanavond. Uit de oude doos komen vanavond alleen maar playboys en bandieten uit de jaren '50. Het gaat hier om muziek van het bekende Sarg Records platenlabel uit Luling, Texas, het label waar Willie Nelson zijn eerste solo opname heeft gemaakt. Wij zijn nog steeds gek met onze oude doos en zijn blij dat we er nog jaren mee vooruit kunnen.

Maar er is nog zoveel meer. Als je ziet dat ook The Delmore Brothers en The Louvin Brothers op de playlist staan, dan weet je meteen dat Harro de Jonge vanavond in de studio plaatsneemt tegenover Timen. En het is weer een kleine stap van Harro de Jonge naar mijn broer Jos. Want Harro is er mede verantwoordelijk voor dat country en bluegrass muziek een fijne plaats vond in ons leven. Het gaat te ver om te zeggen dat er zonder Harro geen country werd gespeeld bij ons thuis, maar zijn invulling van het radioprogramma Strictly Country Style zorgde vroeger wel voor een wekelijks muzikaal warm countrybad. Ik zie Jos nog op zijn buik op bed liggen, steunend op zijn ellebogen, om zo de radio/cassettespeler te bedienen die op een tafeltje aan het hoofdeind van zijn bed stond. Want bijna elke uitzending van Strictly Country Style werd opgenomen, zodat we ook doordeweeks konden genieten van al die mooie muziek.

Dat opnemen hoeft u vanavond gelukkig niet meer te doen, dat doen wij wel voor u. Wij zijn er weer live vanuit de schitterende nieuwe studio van de A1 Mediagroep in Nijkerk. En mocht u niet in staat zijn om vanavond om 21.00 uur af te stemmen op Countryland, dan is er altijd nog Uitzending gemist.

Zorg goed voor jezelf en voor elkaar. Dan zorgen wij voor de muziek.

De BLOG is geschreven door Ab van der Lelie.

Zaterdag 13 juni 2020


Countryland wordt gemaakt in de studio van
A1 Mediagroep in Nijkerk.

Bookmark the permalink.

Comments are closed.