BLOG: The Fall Classic

In oktober gaat het bij een groot aantal sportliefhebbers altijd weer kriebelen. Het maakt niet uit waar je vandaan komt, overal in de wereld zijn de ogen van de honkballiefhebbers gericht op Amerika. Het professionele honkbalseizoen komt tot een ontknoping in de grootste sportfinale ter wereld en op dit moment zitten we er midden in: de Major League Baseball World Series. Broertje Ab en ik zijn opgegroeid met honkbal. We hebben elkaar afgelopen dagen niet gesproken, maar ik denk dat Ab net als ik aan het genieten is van, zoals het ook wel wordt genoemd, The Fall Classic.

Het honkballen heeft voor ons beiden een enorm grote rol gespeeld in ons leven. We zaten nog op de lagere school toen we er in Amsterdam Noord, waar we opgroeiden, mee in aanraking kwamen. We hebben toen nooit kunnen denken wat we in de loop der jaren allemaal zouden bereiken. Ik heb het zelf behoorlijk ver geschopt als scheidsrechter, maar ik ben al een aantal jaar niet meer actief. Ab heeft op landelijk niveau gespeeld en is nu nog steeds sterk betrokken, omdat zijn jongste zoon nu in de landelijke competitie uitkomt en ook al enkele jaren bij de Nederlandse selectie voor zijn leeftijdscategorie speelt. Het honkbal is een sport die je nooit meer loslaat.

En hier ligt dan ook een parallel met de muziek. Als je eenmaal ergens volledig in opgaat en met veel plezier actief bent dan zal je daar nooit afscheid van kunnen nemen. Voor mij geldt dat dus ook wat het honkballen betreft, al ben ik zelf niet meer actief in de sport. Ik kijk nog graag af en toe bij een wedstrijd van mijn neef. En ik volg dus ook met veel interesse die World Series.

De muziek heeft ook een belangrijke band met het honkbal. Geen wedstrijd gaat voorbij zonder het "volkslied van de honkbalsport", Take Me Out To The Ballgame, dat traditioneel in de zevende inning van de wedstrijd uit de stadionspeakers klinkt. En ook in de bluegrass wordt het nummer nogal eens gespeeld. Zoals hier door Sam Bush, in een shirt van de St. Louis Cardinals. Moet ook wel, als je in die stad speelt.....

Tegenwoordig zijn de wedstrijden wel te zien op een van de sportkanalen die op de TV netwerken beschikbaar zijn. Vroeger was dat niet het geval. In de tijd dat we zelf nog speelden had een van onze clubgenoten een antenne waarmee hij de TV zender van AFN kon ontvangen. Dit American Forces Network is een wereldwijd TV en radio netwerk voor het Amerikaanse leger. Ons maatje ving het signaal op van vliegbasis Soesterberg. AFN zond de wedstrijden van de World Series live uit. Dat betekende dat we in oktober enkele nachten in een flatje in Diemen vertoefden met een groep honkbalgekken, voorzien van de nodige voorraad (fris)drank en snacks, om de verrichtingen te volgen van de spelers op het hoogste niveau. Enkele nachten. Want, anders dan bijvoorbeeld de finale in het American Football, de Super Bowl, die slechts in één wedstrijd wordt beslecht, wordt de World Series Baseball gespeeld in een best-of-seven serie. Kortom, er worden in een week tijd zeven wedstrijden ingepland en wie als eerste vier wedstrijden wint is de kampioen.

In latere jaren heb ik nog vaak de Series gevolgd, elke nacht live, voor de TV met een fles cola en een zak chips. Een scoreblok erbij, want elke actie in het honkbal kan op papier worden geregistreerd. En als buiten het eerste daglicht zich liet zien dan was de wedstrijd wel afgelopen en werd moe maar voldaan het bed opgezocht. Deze week is het dus weer zover. Door het werk kan ik niet voor alle wedstrijden 's nachts opblijven. Maar op de dagen dat het wel kan doe ik dat. Zo kon ik de tweede wedstrijd live volgen. Niet meer met cola en chips, dat gaat nu toch wel iets gezonder. Ook niet meer met scoreblok, ik geniet gewoon van het mooie spel. Maar wel met enorm mooie herinneringen aan jarenlang honkbalplezier!

Zoals gezegd ligt er een parallel met de muziek. Zowel het honkbal als de muziek heeft Ab en mij meerdere keren naar Amerika gebracht. Nooit samen, overigens. Onze passie is zowel voor het honkballen als voor de muziek enorm. Aan de reizen hebben we ook allebei prachtige herinneringen overgehouden. Als je zo'n twee weken in de States vertoeft om een paar honkbalwedstrijden en verschillende concerten te bezoeken dan kan dat ook niet anders.

En wat is er dan mooier dan samen met mijn Bluegrass Mix maatje Darrell, die ook honkballiefhebber was, een wedstrijd van de Cleveland Indians te bezoeken!

Met Darrell in het stadion van de Cleveland Indians

Dit weekend staat dus volop in het teken van die twee liefdes. Op het moment dat ik dit schrijf, op vrijdagavond, zijn we enkele uren verwijderd van de start van de derde wedstrijd tussen de Los Angeles Dodgers en de Tampa Bay Rays. We zijn ook minder dan 24 uur verwijderd van de volgende uitzending van Countryland. En dan volgt enkele uren daarna, in de nacht van zaterdag op zondag, de volgende honkbalwedstrijd. Dit wordt een bizar weekend waarin het slaappatroon weer even flink zal worden verstoord. Net als vroeger, toen we nog jong waren en we in het flatje in Diemen in slaapzakken op de huiskamervloer nog die paar uur slaap pakten die we konden krijgen.

Voor onze volgers en liefhebbers van country en bluegrass muziek zal het echter met name om de uitzending gaan. Maar dat is dan met dezelfde passie. De passie die wij ook hebben voor de muziek en de passie waarmee wij als team de uitzendingen maken. Vanavond wordt die passie weer gedeeld, deze keer door Ronald en Harro. Ga er weer goed voor zitten. Dat mag met een kop koffie of een borrel. Maar ook met cola en chips. De volledige playlist vindt u weer op de website. We starten zoals altijd om 21:00 uur op A1 Radio. Later luisteren kan op Uitzending gemist. Geniet dan van de muziek en besef hoe bijzonder het is om van zo veel moois te kunnen genieten. Ik ga ook van de uitzending genieten, maar dit weekend zeker ook van The Fall Classic.

Fijn weekend!

De BLOG is geschreven door Jos van der Lelie.

Zaterdag 24 oktober 2020


Countryland wordt gemaakt in de studio van
A1 Mediagroep in Nijkerk.

Bookmark the permalink.

Comments are closed.