BLOG: Broedermuziek

De wekkerradio was voor zijn tijd een technisch hoogstandje. Je kon, om de wekker uit te zetten of te snoozen, de twee aan de bovenzijde gemonteerde smalle metalen strippen aanraken die over de hele breedte van het toestel liepen, dan hield de wekker op. Ook was de radio voorzien van een groot formaat uitschuifbare antenne waar je op onbewaakte momenten nog weleens tegenaan liep waardoor het toestel omkukelde. Om het meest zuivere signaal op te vangen, moest je de antenne regelmatig anders richten, maar daarin slaagde Jos altijd. Dat de antenne dan soms hinderlijk in het looppad stond van ons kleine maar gezellige kamertje, namen we op de koop toe. Bij een nachtelijk toiletbezoek in het donker, liep je wel eens slaapdronken tegen de antenne aan, dan was gelijk het hele huis wakker van de klap. Belangrijk detail: het toestel was voorzien van een cassetterecorder waarmee we ook uitzendingen konden opnemen en eindeloos terugluisteren. Een briljante uitvinding, een gamechanger zo u wilt.

Een radio op de kamer. Dat was nog eens luxe! Het zal eind jaren ’70 zijn geweest, op de vierde verdieping van een appartementencomplex in Amsterdam Noord. De magie van de muziek stond op het punt om ons leven voor altijd de richting op te duwen waar we nu nog steeds zijn. En waar we ons voelen als de bekende vis in het water. Twee broederlijke vissen in dit geval.

Tot de komst van het radiotoestel vermaakten we ons met de radio in de huiskamer, of met de platencollectie van onze ouders. Daar was op zich helemaal niks mis mee, maar toch waren we dan overgeleverd aan de wens van onze ouders, waarbij vader meestal de scepter zwaaide en de muziekkeus bepaalde. Die was liefhebber van vele soorten muziek, met een gezonde voorkeur voor dixieland jazz uit New Orleans, San Francisco en Chicago (denk aan Kid Ory, Bobby Hackett en Turk Murphy).

Twee broederlijke vissen....

Toch stond er ook een flink aantal countryalbums in de kast, die gelukkig ook speeltijd kregen. En zo maakten Jos en ik kennis met muziek. Country, jazz, the American songbook, soms wat klassiek en incidenteel ook het Nederlandsche levenslied. Zelfs cabaretplaten werden er gedraaid, het was immers de periode waarin Wim Kan furore maakte als oudejaarsconferencier. Als broers hielden we ongelofelijk veel van muziek. Waar Jos vooral is blijven hangen aan de country en later bluegrass, ben ik eigenlijk van alle hierboven genoemde stijlen blijven houden, tot op de dag van vandaag.

Voor mij was een belangrijk radiomoment het programma waarbij een top 50 of top 100 van songs van The Beatles werd uitgezonden. Dat moet eind jaren ’70, hooguit 1980 zijn geweest. Ik heb geprobeerd daar iets over terug te vinden op internet, dat is me helaas niet gelukt. Wat ik nog wel weet is dat we die uitzending, of in ieder geval delen ervan, hadden opgenomen op cassette, en die heb ik echt horendol gedraaid. Dat is voor mij een kantelpunt geweest in mijn muzikale opvoeding, iets waar ik zowel het radiotoestel als The Beatles eeuwig dankbaar voor ben. Ik heb ruim 10 jaar in Blokker gewoond, hemelsbreed op nog geen twee kilometer afstand van de plek waar de Beatles hun enige optredens hebben gegeven in ons land (6 juni 1964 in de veilinghal Op Hoop van Zegen). Regelmatig liep ik op 6 juni even langs het Beatlesmonument dat tegenover de nog steeds bestaande veilinghal is opgericht om de mannen uit Liverpool te bedanken. Gelukkig bleef mijn horizon ook wagenwijd open voor andere muziek, een blik op mijn huidige muziekverzameling zegt wat dat betreft alles.

Country Style en De Dik Voormekaar Show op cassette, al jaren in de kast maar vroeger grijs gedraaid

Voor de countrymuziek werd de zaterdagavond op een gegeven moment doorslaggevend. Het programma Strictly Country Style van Jo Eumelen verdiende en kreeg meer dan gemiddelde aandacht en werd door Jos vaak of altijd opgenomen op cassette zodat je niet een week hoefde te wachten voordat je weer naar goede countrymuziek kon luisteren. Volgens mij heeft Jos nu nog steeds enkele cassettebandjes staan waarop uitzendingen van Strictly Country Style zijn vastgelegd. Een van de presentatoren van dit NCRV-programma was onze eigen Harro de Jonge. Dat we enkele tientallen jaren later samen met Harro het radioprogramma Countryland zouden maken, had niemand durven dromen.

De vele jaren dat ik samen met Jos een slaapkamer deelde in zowel de Viermasterstraat als de Nachtegaalstraat waren van onschatbare waarde voor onze muzikale ontwikkeling. De cassettebandjes met muziek werden soms stuk gedraaid en nieuwe uitzendingen werden door ons geabsorbeerd als een kurkdroge spons in een emmer lauw water. Een ander hoogtepunt waren de uitzendingen van De Dik Voormekaar Show van André van Duin en Ferry de Groot. Als fan van Dré werden ook deze fantastische uitzendingen opgenomen en eindeloos teruggeluisterd. Er was een tijd dat we samen complete uitzendingen woord voor woord konden naspelen, inclusief de stemimitaties en de fabelachtige timing van ’s lands grootste komiek. Ook vandaag de dag, als we bij elkaar zijn, komen er nog regelmatig momenten voor waarbij we op basis van een uitspraak of een simpel woord moeiteloos overschakelen naar scenes uit de uitzendingen van toen. Dan is Jos ineens Dik Voormekaar, Bep of ome Joop en doe ik moeiteloos Harry Nak, meneer de Groot of Dikke Leo. De vragende, vaak niets begrijpende blikken van eventuele aanwezigen nemen we op de koop toe als wij soms nog dubbel liggen van het lachen.

En dan zijn we ineens tientallen jaren verder, ouder en hopelijk wat wijzer en is nu het moment daar dat we samen een echte radio-uitzending mogen maken. Hoeveel dit voor ons betekent doet niet eens ter zake, dat is niet in woorden te vatten. Het is een cirkel die rond is denk ik. Al een paar weken kijken we reikhalzend uit naar dit moment en zijn we bezig met de voorbereidingen. Eerder deze week bespraken we het aantal nummers en de verdeling wie welk nummer aankondigt. Toen werd snel duidelijk dat de kans groot is dat we vanavond iets meer kletsen over muziek en over vroeger, waardoor we misschien twee liedjes minder draaien dan u van ons gewend bent.

Twee broers die zijn opgegroeid in de jaren ’70 van de vorige eeuw en die allebei een degelijke muzikale opvoeding hebben gekregen. Twee broers ook die echt niet de deur bij elkaar plat lopen, maar die met ongelofelijk veel liefde voor elkaar hun weg hebben gevonden in het enorme aanbod van de muziek. Elke keer als we elkaar zien, houden we elkaar ook letterlijk even vast. Want broers ben je voor het leven. Mijn respect voor Jos is lastig uit te drukken. Maar misschien goed om te vertellen waarom hij zo’n geweldig mens is. Als er iemand zijn tijd beschikbaar stelt voor het welzijn van de medemens, dan is het Jos wel. Niet alleen als presentator van Countryland en The Bluegrass Jamboree (elke vrijdagavond!), maar ook als leraar wiskunde (okay, dat is dan een betaalde job, maar toch), als gediplomeerd EHBO’er bij het Rode Kruis, als verslaggever en fotograaf voor de lokale omroep in Almere en misschien het afgelopen jaar nog de belangrijkste: als liefdevolle verzorger van onze bejaarde moeder. Dat hij samen met onze lieve zus er altijd voor haar is en bijna dagelijks daar een kijkje neemt, is voor mij onbetaalbaar. Ik woon zelf helaas ver weg van onze moeder waardoor mijn hulp in aantal uren ver achterblijft. Dan is de wetenschap dat Jos en zuslief er vlakbij wonen goud waard, mijn dank daarvoor is niet uit te drukken.

En met die kanjer van een broer gaan we u vanavond twee uur lang vermaken. En dat doen we met broedermuziek. Dat wil zeggen; vanavond spelen we alleen maar liedjes van artiesten die broers zijn of we spelen liedjes die gaan over broers. Timen en Johan hebben vanavond andere verplichtingen en zult u een weekje moeten missen. Onze technische vriend Patrick neemt plaats achter de knoppen en schuiven dus de Countrylandfamilie zorgt zoals altijd voor competente en gezellige vervangers.

Welke broers we vanavond allemaal gaan draaien kunt u alvast bekijken op de playlist op onze website. Het spreekt voor zich dat we, in afwijking van de standaard bij Countryland, vanavond weinig vrouwelijke artiesten gaan horen. Wij rekenen hiervoor op uw aller begrip. Mocht het nog een keer voorkomen dat we samen een uitzending voor onze rekening nemen, dan zullen we juist alleen maar vrouwelijke artiesten kiezen, als eerbetoon aan alle moeders en zussen. Want er zijn gelukkig ook veel zussenartiesten en liedjes over zusters. En over moeders. Dus dat komt goed.

Tot vanavond Jos! Is dat lang geleden?...

Zorg goed voor jezelf en voor anderen, dan zorgen wij voor de muziek.

De BLOG is geschreven door Ab van der Lelie

Zaterdag 16 oktober 2021

Volg onze reis over de Country Roads van week tot week op de Country Roads Map!


Countryland wordt gemaakt in de studio van
A1 Mediagroep in Nijkerk.

Bookmark the permalink.

Comments are closed.