BLOG: De wijzen uit het oosten en de man uit het hoge noorden

Vorige week schreef broer Jos de blog over de Drie Wijzen. Of zij uit het Oosten kwamen deed hier niet ter zake. Het betrof hier namelijk een verwijzing naar drie oudgedienden uit de radiowereld, met muziek als hun gemeenschappelijke hobby. Timen, Harro en Leen maakten er vorige week een geweldige uitzending van die u eigenlijk niet gemist mag hebben. Geen nood, via Uitzending Gemist kunt u alles nog eens rustig terugluisteren. Als relatieve nieuweling voel ik me als een vis in het water tussen de drie wijzen. Met deze heren praten is sowieso altijd al gezellig, met deze heren praten over muziek is een uiterst waardevolle levenservaring. Vanavond neem ik als benjamin in de studio plaats naast één der wijzen voor wederom twee uur Countryland.

Van twee van de drie wijzen heb ik vaak verhalen gehoord over muziek (lees: platen en CD’s) die zij op de kop hadden getikt bij ‘de man uit het hoge noorden’. Ik ben gek op dat soort mystieke verwijzingen. Wie is dat dan, wat doet hij en wat maakt hem zo speciaal? Want als de beste man veel muziek kan leveren, dan moet ik als verzamelaar snel vrienden worden met ‘de man uit het hoge noorden’. Anderzijds; vaak is het beter dat mysteries niet ontrafeld worden en gewoon een mysterie blijven. Moet ik hem wel ontmoeten? Want dat zou juist het leuke van het mysterie wegnemen en sta ik straks ineens oog in oog met een doodgewone Nederlander met een goede muzieksmaak. En die zijn er gelukkig wel meer. Weg mystiek, weg spanning.

Tijdens de aanloop naar het (terecht) geroemde EWOB-festival hoorde ik dat de man uit het hoge noorden ook aanwezig zou zijn met een uitgebreide stand met muziek voor de verkoop. Dus nam ik een extra grote boodschappentas mee naar Voorthuizen. Je weet het immers nooit.

Tussen alle drukke werkzaamheden als vrijwilliger door ben ik een paar keer naar de zaal gelopen waar de man uit het hoge noorden zijn waar had uitgestald. Achter de tafels vol bakken met LP’s trof ik een jonge knul, duidelijk hoorbaar afkomstig uit een van onze noordelijke provincies. En inderdaad, op de tafels een indrukwekkende hoeveelheid platen en CD’s, waar ik al snel in verdwaalde. Maar dit kan niet de man uit het hoge noorden zijn, daarvoor was deze knaap veel te jong. Het bleek inderdaad te gaan om de kleinzoon.

Ik zag o.a. een paar mooie LP’s staan van The Louvin Brothers, waarvan vooral het album Tragic Songs of Life uit 1956 mijn specifieke aandacht kreeg. De plaat zag er voor zijn 66 jaar nog prima uit en voor die slechts 7 euro kon ik hem uiteraard niet laten staan. Met een paar LP’s onder de arm vertrok ik weer, met het voornemen later nog een keer terug te komen.

Ook tijdens het tweede bezoek was de man uit het hoge noorden nergens te bekennen. Wederom de kleinzoon achter de tafels, en bij het tweede bezoek besloot ik niks aan te schaffen. Al zag de plaat van The Seldom Scene er wel degelijk uitnodigend uit. De spijt dat ik hem had laten staan kwam redelijk snel.

Waar ik wel tevreden mee was, was dat de mystiek rond de man uit het hoge noorden is blijven voortbestaan. Ik ken zijn naam niet eens en die wil ik ook niet weten. Want de man bestaat volgens mij niet eens. Laat deze heerlijke mystiek lekker voortbestaan en laten we in onze gesprekken met de drie wijzen en de andere Countrylanders het schitterende verhaal rond de man uit het hoge noorden in ere houden. Het verhaal is namelijk veel mooier als het zo lekker mysterieus blijft.

Het mysterie leidde dus wel naar mijn mooie bezit van het album Tragic Songs of Life, en uiteraard zal ik vanavond een nummer spelen van dat geweldige album van The Louvin Brothers uit 1956. Maar ik neem nog veel meer mooie muziek mee. Ik verzorg vanavond een mix van nummers van dames en heren uit binnen- en buitenland, met oude en nieuwe nummers. Hierbij zoek ik af en toe de randjes op van de country en bluegrassmuziek, zoals u van Countryland inmiddels gewend bent. Zo kies ik wederom voor een nummer van Ilse de Lange van dat geweldige debuutalbum World Of Hurt uit 1998. Ook speel ik nieuwe muziek van Jess Jocoy en koos ik voor een nummer van de Canadese band The Hello Darlins. Met de River Country reizen we vandaag af naar het verre Australië en zal ik het verhaal vertellen over het verband tussen een oud gedicht uit 1890 en een countrynummer uit 2002. Onze Timen zal zeker ook een flinke duit in het Countrylandzakje doen en voor je het weet zit de twee uur weer ramvol met schitterende muziek.

Nog even terugkomend op de drie wijzen. Nogmaals geef ik u het dringende advies om de uitzending van vorige week nog eens rustig terug te luisteren. Het bezoek van Leen Kraal aan ons programma beviel ons enorm goed. Leen verzorgt al jaren op de woensdagavond het schitterende muziekprogramma Sterk Werk maar gaat daar helaas mee stoppen. Wij vonden het geweldig dat Leen bij ons aanschoof en volgens mij heeft Leen het zelf ook enorm naar zijn zin gehad.

Dat voelt en klinkt als iets wat we wel vaker zouden moeten doen. Drie wijzen bij elkaar zetten en twee uur lang over de mooiste muziek laten babbelen. Ik weet niet of ik het al mag verklappen, maar daar wordt inmiddels serieus over nagedacht. Maar denk erom, u heeft het niet van mij! Mocht het zover komen, dan zit ik het liefste stil in een hoekje en geniet ik van het moois dat deze heren elkaar over muziek te vertellen hebben.

En dat rustig zitten luisteren kunt u vanavond om 21.00 uur ook weer doen, als u afstemt op de A1 Mediagroep voor twee uur Countryland. Met Timen en ondergetekende achter de microfoon, Johan achter de vele knoppen en schuiven en Valery als interieurverzorgster, hoofd catering, teamleider multimedia, chef fotografie en alle andere bijkomende en onmisbare werkzaamheden. Want wat hebben we toch een mooi team samen! Ik wens u een fijn weekend vol wijsheid.

Zorg goed voor jezelf en voor anderen, dan zorgen wij voor de muziek.

De BLOG is geschreven door Ab van der Lelie

Zaterdag 25 juni 2022

Volg onze reis over de rivieren op aarde van week tot week in River Country!


Countryland wordt gemaakt in de studio van
A1 Mediagroep in Nijkerk.

Bookmark the permalink.

Comments are closed.