River Country

Ook in 2022 gaan we bij Countryland weer een wekelijks feuilleton verzorgen met een vast onderwerp. Vorig jaar reisden we langs de Country Roads, waarbij we iedere week een nummer lieten horen die op enige wijze een connectie had met het nummer van de week ervoor. Daarbij hadden we ons als doel gesteld dat we elk werelddeel minimaal één keer zouden bezoeken. En dat is ons gelukt. De hele reis is nog steeds terug te kijken en te beluisteren op onze pagina Country Roads.

In 2022 gaan we wederom op reis, maar dat doen we dit jaar over de rivieren van deze wereld. Er zijn vele nummers geschreven over rivieren, het belang van die rivieren, de schepen op die rivieren en de mensen die de schepen bestuurden. Maar ook zijn er mooie nummers gemaakt die verhalen over het uitzicht op het rivierenlandschap, de rust van het stromende water en de schoonheid van de natuur. Waar dit ons gaat brengen zal de tijd ons leren. Onze nieuwe muzikale reis noemen we River Country.

 


Lees hier het hele verhaal.

 

Week 1 - 1 januari 2022

Een nieuw jaar, een nieuw wekelijks verhaal met een nieuw onderwerp. Na de Country Roads van 2021 stappen we voor het jaar 2022 in de boot voor een reis langs rivieren en kanalen. En soms gaan we niet eens aan boord maar genieten we van het rivierenlandschap vanaf de oevers. Ik zal het komende jaar proberen om wekelijks een nummer te draaien waarin het verhaal wordt verteld over een rivier, over de mensen op die rivieren of over de scheepvaart over de rivieren. En we noemen dit onderdeel van ons programma River Country. Op onze website countryland.nl kunt u weer de hele reis volgen en alle verhalen en alle gespeelde nummers terugluisteren.

We beginnen met een nummer dat meer dan alle andere nummers verhaalt over de vaak mythische en religieuze uitstraling die rivieren in de loop der eeuwen hebben gehad op de mens. En dan heb ik het over het nummer Down To The River To Pray van Alison Krauss. Dit nummer is en traditional en de echte herkomst van het nummer is nog steeds onbekend. De eerste versie werd bekend onder de titel The Good Old Way en werd in boekvorm gepubliceerd in 1867 als onderdeel van een collectie van 136 liedjes met de titel Slave Songs of the United States. Het spreekt voor zich dat dit nummer door velen is gespeeld maar de bekendste versie is toch de versie van Alison Krauss waar we zo naar gaan luisteren. Het verscheen op het soundtrack album van de speelfilm O Brother, Where Art Thou? uit het jaar 2000. Alison Krauss wordt op zang bijgestaan door een grote groep artiesten waaronder Gillian Welch, Norman Blake en Tim O'Brien, maar vooral gesteund door The First Baptist Choir uit het dorpje White House in Tennessee. En dat bezorgt bij mij kippenvel. We gaan Down To The River To Pray.

Week 2 - 8 januari 2022

De River Country van deze week gaat over het nummer Where The Arkansas River Leaves Oklahoma van Don Williams.

De Arkansas River is eigenlijk een zijrivier van de Mississippi. De bron van deze rivier ligt in het midden van de staat Colorado, zo'n 150 km ten Westen van de stad Denver. De rivier stroomt door de staten Colorado, Kansas, Oklahoma naar de staat Arkansas, waar het 2.364 km later ten zuidoosten van het stadje Little Rock uitmondt in de Mississippi. Tijdens de Amerikaanse Burgeroorlog (1861-1865) was de rivier van groot belang voor zowel de Noordelijke Staten als de Zuidelijke Staten omdat beide strijdende partijen de Arkansas River gebruikten voor de bevoorrading van de troepen en de aanvoer van versterkingen. Ook is de rivier bekend vanwege de ernstige overstromingen die plaatsvonden in 1927. De rivier wordt vandaag de dag intensief gebruikt door zowel de commerciële als de recreatieve scheepvaart. Daarbij wordt gebruik gemaakt van een groot stelsel aan sluizen, dammen en bassins of reservoirs om de scheepvaart te besturen.

In 1976 verscheen het album Harmony van Don Williams. Op dat album staat dus het nummer Where The Arkansas River Leaves Oklahoma. Dat nummer is geschreven door Wayland Holyfield, een songwriter uit Arkansas die in 1974 als vaste songwriter in dienst trad van Don Williams. En ik ben eerlijk gezegd wel een liefhebber van Don Williams met zijn mooie, lage stem, helemaal als hij begeleid wordt door Lloyd Green op de pedal steel gitaar. Hier is Don Williams met Where The Arkansas River Leaves Oklahoma.

Week 3 - 15 januari 2022

Vanavond weer een hele bijzondere aflevering van River Country, als we gaan luisteren naar niemand minder dan Tony Rice. En dat doen we met het nummer Banks Of The Ohio.

Eerst iets over de rivier de Ohio. Met een lengte van 1.580 kilometer is het een van de grotere rivieren van de Verenigde Staten. De rivier begint midden in de stad Pittsburgh in de staat Pennsylvania en stroomt door de staten Ohio, West Virginia, Kentucky, Indiana en Illinois, waar ze bij de stad Cairo uitmondt in de Mississippi. In de stad Louisville, dat in de staat Kentucky, bereikt de rivier zijn breedste punt, daar is de rivier 1,6 kilometer breed. De naam Ohio komt uit het Seneca, de taal van de gelijknamige oorspronkelijke bevolking van die streek in het Noordoosten van de Verenigde Staten, en het betekent letterlijk 'good river' (goede rivier). De vroegere president Thomas Jefferson noemde deze rivier in 1781 nog de mooiste rivier op aarde. Vandaag de dag wordt de rivier echter gezien als de meest vervuilde rivier van de Verenigde Staten.

In 1977 verscheen het derde album van een van de beste bluegrass gitaristen ooit, Tony Rice. Het openingsnummer op dit titelloze album is een door Tony Rice gearrangeerde vertolking van de traditional Banks Of The Ohio. En behalve dat het een enorm mooi nummer is, doet er ook nog een aantal hele grote namen mee op dit nummer en ik noem er een paar. Op de banjo en de lage backgroundvocals horen we de onlangs overleden J.D. Crowe, waar Jos vorige week nog een mooi verhaal over heeft verteld. De dobro wordt bespeeld door Jerry Douglas, Richard Greene speelt de fiddle en op mandoline en zang horen we Larry Rice, een van de broers van Tony Rice.

Nou, volgens mij kan er dan niet veel meer mis gaan.

Laten we maar gaan luisteren naar Tony Rice en Banks Of The Ohio.

Week 4 - 22 januari 2022

Niet alle liedjes over rivieren beschrijven een specifieke rivier. Vaak wordt de rivier gebruikt als decor, in andere gevallen dient de rivier als metafoor en is er dus sprake van beeldspraak. Een mooi voorbeeld hiervan is het nummer The Bend In The River van Marty Robbins. De tekst laat veel ruimte tot eigen interpretatie. Ik vertaal het als een roep van de ik-persoon die op zoek is naar de liefde van zijn leven. Daarbij gebruikt hij de beeldspraak dat je nooit weet wat je aan zult treffen als je de volgende bocht in een rivier hebt gerond. Maar, zegt hij, als hij eindelijk zijn liefde heeft gevonden, laat hij de bochten in de rivier ver achter zich.

Los van deze teksten (Robbins schreef dit nummer zelf) valt bij dit nummer natuurlijk die kenmerkende stem op van Marty Robbins. En ik kan mij herinneren dat mijn vader vroeger ook muziek had van Marty Robbins en dat hij dat best vaak speelde. Dat melancholische toontje in zijn stem en de altijd mooie achtergrondkoortjes konden op veel goedkeuring rekenen in huize Van der Lelie.

Marty Robbins, geboren in 1925 in Glendale in de staat Arizona, was behalve zanger ook bekend als NASCAR autorace coureur. En ik zag dat hij niet eens zo oud is geworden. Hij was hartpatiënt en overleed in Nashville in 1982 op slechts 57-jarige leeftijd. Hij maakte in zijn loopbaan die liep van 1952 tot zijn overlijden in 1982 meer dan 50 studioalbums. En dat zijn er best een hele hoop. In 1963 verscheen het album The Return Of The Gunfighter van dat album gaan we nu luisteren naar het nummer The Bend In The River. Hier is Marty Robbins.

Week 5 - 29 januari 2022

De rivier die deze week onderwerp is van River Country is een korte, slechts 13 km lang. En dan heb ik het over de Harlem River. De Harlem River loopt door de stad New York en verbindt de East River met de Hudson River. De Harlem River scheidt daarmee de stadsdelen Manhattan en The Bronx van elkaar. Het meest noordelijke deel van de rivier heeft de naam Spuyten Duyvil Creek, een naam die de Nederlandse kolonisten gaven aan dat bochtige deel van de rivier waar enorme getijdenwisselingen zorgden voor een haast onbegaanbare rivier. De Harlem River is misschien nog wel het meest bekend om de traditionele kanoraces die er worden gehouden.

Singer-songwriter Justin Townes Earle was de zoon van Steve Earle, de bekende Texaanse singer-songwriter waar we vorige week nog het nummer Guitar Town van speelden. Zoon Justin Townes Earle vocht al vanaf zijn 12e verjaardag tegen een drugsverslaving en overleed in augustus 2020 op 38-jarige leeftijd aan de gevolgen van een overdosis cocaïne. Een van zijn bekendste nummers is Harlem River Blues, van het gelijknamige album uit 2010. Het nummer vertelt over een persoon die in New York op weg is naar de Harlem River om zichzelf in die rivier te verdrinken. Dat zegt iets, zo niet veel, over de depressies waarmee Justin Townes Earle regelmatig vocht. Getuige ook zijn uitspraak: "ik geloof in de mythe dat ik mezelf moet vernietigen om mooie kunst te kunnen maken". Nog geen jaar na zijn overlijden kwam vader Steve Earle met het album J.T. om zijn zoon te herdenken. Op dat album staan alleen maar nummers van Justin Townes Earle, waaronder deze hele mooie cover van Harlem River Blues.

Week 6 - 5 februari 2022

We reizen deze week helemaal naar het uiterste Noordwesten van de Verenigde Staten en naar Canada, en daar gaan we op bezoek bij de Columbia River. Deze ruim 2.000 km lange rivier begint in British Columbia in Canada en stroomt via de Amerikaanse staten Washington en Oregon naar de Grote Oceaan. Qua volume is het na de Mississippi de grootste rivier in Noord-Amerika. Door het grote volume heeft ze de bijnaam de Machtige Columbia (the Mighty Columbia). Met zo'n 14 stuwdammen is de rivier de belangrijkste bron voor het opwekken van energie middels waterkracht in Noord-Amerika. Over de aanleg van die dammen in de jaren '30 was veel te doen want het zou de loop en het karakter van de rivier teveel aantasten. De maatschappij die verantwoordelijk was voor de aanleg van de waterkrachtcentrales besloot in 1941 om Woody Guthrie te vragen om middels een serie opnames de populariteit van de rivier en de te bouwen waterkrachtcentrales wat te vergroten. Deze opnames zouden bekend worden onder de naam Columbia River Ballads. En het bekendste nummer van die 21 liedjes is Roll On, Columbia, Roll On. En een tikkie eigenwijs als ik ben, kies ik dan niet voor het origineel van Woody Guthrie, maar voor de uitvoering van Country Joe McDonald. Deze Joseph Allen McDonald werd in 1942 geboren in Washington DC en was oprichter van de psychedelische rockgroep Country Joe and the Fish. In de zomer van 1969 speelde hij met deze band op het beroemde Woodstock festival en in december van dat jaar verscheen van hem onder de naam Country Joe McDonald zijn eerste soloalbum getiteld Thinking Of Woody Guthrie. En op dat album staat deze versie van Roll On, Columbia, Roll On.

Week 7 - 12 februari 2022

Deze week reizen we naar het zuidoosten van de Verenigde Staten en we gaan een kijkje nemen bij de Cumberland River. Deze rivier heeft zijn oorsprong in het zuidoosten van de staat Kentucky, vlak bij de grens met de staat Virginia. Vanaf daar stroomt de rivier door het zuiden van Kentucky en het noorden van Tennessee tot aan Nashville, waar het naar het noorden afbuigt en uiteindelijk uitmondt in de Ohio River. En vanavond reizen we vooral naar het kleine plaatsje Madison in de staat Tennessee, eigenlijk meer een buitenwijk van Nashville, waar in een bocht van de Cumberland River het huis stond dat vroeger werd bewoond door John Hartford.

Deze John Hartford was een zeer bekende en geliefde folk, country en bluegrass muzikant en liedjesschrijver. Hij was meester op de fiddle en de banjo en is het meest bekend geworden van zijn nummer Gentle On My Mind uit 1967. Naast muzikant was John Hartford ook gek op boten. Hij had de papieren om op van die oude steamboats te mogen varen en hij werkte vooral 's zomers als stuurman op van die duwbakken, om van die grote vrachtschepen voort te duwen en te besturen over die Cumberland River. En John Hartford woonde in dat plaatsje Madison op een heuvel in de bocht van de Cumberland River, met uitzicht op de rivier beneden. Dat deel van de rivier staat daarom ook formeel te boek als Hartford's Bend, dus de bocht van Hartford. En schepen die daar langs varen, laten vaak hun scheepshoorn even blazen als groet aan John Hartford. En Thomm Jutz heeft over dit stukje geschiedenis een van zijn mooiste nummers geschreven met de titel Hartford's Bend. En daar gaan we nu naar luisteren, en dan kies ik uiteraard voor de versie die Thomm Jutz samen met Eric Brace speelde op 21 november 2018, toen zij als onderdeel van onze Countryland Sessions op bezoek waren in ons eigen Rebellenhonk in Barneveld. Met een heel dik compliment voor onze Johan, want zijn opname klinkt zo mooi. Hier zijn Thomm Jutz en Eric Brace met Hartford's Bend.

Foto's van die onvergetelijke avond met Eric Brace en Thomm Jutz in het Rebellenhonk in Barneveld, 21 november 2018.

Week 8 - 19 februari 2022

We blijven deze week met de River Country heel dicht bij huis. We gaan namelijk iets vertellen over de rivier de Rijn, met een lengte van 1233 kilometer een van de langste rivieren in Europa. De Rijn ontspringt in de Zwitserse kanton Graubünden en stroomt via Duitsland richting Nederland. Tussen Bazel in Zwitserland en Kalrsruhe in Duitsland vormt de rivier de grens tussen Duitsland en Frankrijk, waar de rivier zelfs delen over Frans grondgebied stroomt. Uiteindelijk komt de Rijn bij Millingen ons land binnen waarna de rivier zich vertakt in allerlei zijrivieren als de Nederrijn, de Waal en de IJssel.

Over de Rijn zijn best veel liedjes geschreven en omdat we vorige week met enorm veel plezier naar al dat Nederlandse talent hebben gekeken tijdens onze jubileumuitzending kies ik deze week wederom voor een Nederlandse artiest namelijk de in het Friese dorpje Heeg geboren Ben Steneker. Deze Ben Steneker mocht vorige week op zijn verjaardagstaart 87 kaarsjes uitblazen en woont alweer een tijdje in het kerkdorpje Buurse bij Haaksbergen in Twente. Hij geniet de bijnaam The Godfather of Dutch Country Music en is sinds 1959 actief in de muziek. In dat jaar startte hij zijn loopbaan in de band van de Apeldoornse zangeres Lydia Tuinenburg en die formatie stond bekend als Lydia & Her Melody Strings. Die band heeft slechts een paar jaar bestaan en in 1960 begon Ben Steneker aan zijn solocarrière, waarmee hij begin jaren '60 aanzienlijke bekendheid kreeg in Nederland. Een van de singles waarmee Ben Steneker succes behaalde verscheen in 1962 en dat was het nummer Lonely River Rhine. Dat werd geschreven door Betty Sue Perry, de schrijver van meerdere hits van o.a. Loretta Lynn. En zo is het een kleine stap van Loretta Lynn naar Ben Steneker uit het Friese dorpje Heeg, nu woonachtig in het Twentse Buurse. Hier is hij met Lonely River Rhine.

Week 9 - 26 februari 2022

De River Country van deze week behandelt geen specifieke rivier. Althans, er wordt geen naam genoemd in de titel of de tekst, maar ik vermoed dat het hier gaat om de Mississippi River. We gaan namelijk luisteren naar het liedje The Riverboat Song van John Starling en zijn band Carolina Star. Dit nummer werd geschreven door Gillian Welch maar het was dus John Starling die het als eerste uitbracht op zijn album Slidin' Home uit 2007. Gillian Welch bracht het liedje pas uit in 2016.

The Riverboat Song gaat over de vervlogen tijden toen de rivier nog werd bevaren door van die mooie oude stoomboten en radarboten waarop mensen konden genieten van mooie uitzichten, van lekker eten en van live muziek. Maar dat is allemaal vergane glorie want we horen ook de droevige vaststelling dat de rivier nu eenzaam en leeg is en met zijn blauwe pracht rustig naar de zee stroomt. Of zoals Gillian Welch het zo mooi opschreef: She's a blue old girl, that no one cares to travel on these days.

De enige keer dat de rivier werd vervloekt was in het voorjaar van 1965 toen de rivier overstroomde en het land onder water zette. En omdat in april 1965 de Mississippi zwaar overstroomde na een tornado kan het haast niet anders dan dat we het in dit liedje hebben over de rivier de Mississippi.

Deze versie van John Starling and Carolina Star vind ik zelfs mooier dan de versie van Gillian Welch, en dat komt uiteraard ook door de mensen die meespelen op deze opname. Naast John Starling horen we Mike Auldridge op de dobro en Tom Gray op bas (de originele line up van The Seldom Scene) en Jimmy Gaudreau op mandoline en zang. En die kennen we vooral weer van The Country Gentlemen en zijn werk met Tony Rice. Dus laten we maar snel gaan luisteren naar John Starling and Carolina Star met The Riverboat Song.

Week 10 - 5 maart 2022

Deze week weer een bijzondere River Country want ik ga eindelijk een nummer kiezen van het album Riverland uit 2019 van onze vrienden Eric Brace, Peter Cooper en Thomm Jutz. Zoals de albumtitel al suggereert staan er alleen maar liedjes op over rivieren, dus dit album zal het komende jaar nog wel vaker terugkomen.

En onze vrienden nemen ons deze week mee naar Fort Defiance, een klein parkje op de plek waar de Ohio River en de Mississippi samenkomen. En dat is bovendien precies op de grens van drie Amerikaanse staten, namelijk Kentucky, Missouri en Illinois. En we gaan luisteren naar het verhaal van een gepensioneerd stel tijdens een heerlijk zomers dagje uit naar de rivier. Er worden klapstoelen en een tafeltje opgesteld, daarop staan bier en limonade en op schoot een notitieblok met een pen, meer hebben ze niet nodig. En dan samen de hele dag kijken naar de vele boten die voorbij komen. Het decor wat ze aanschouwen is altijd in beweging, maar het verandert nooit. Wie het eerst een nummer kan lezen op de boeg van een boot wint een prijs en er zijn extra punten te verdienen als je als eerste een schip ziet die ze nog nooit eerder hebben gezien. Alle schepen die voorbij komen worden genoteerd in het boekje waarvan ze er al tientallen volgeschreven thuis hebben liggen. Waarom ze alles noteren weten ze niet, het is gewoon een heerlijk tijdverdrijf. En uiteraard wordt er nooit echt een prijs uitgereikt. En als aan het einde van de dag de zon onder de Cairo Bridge zakt, is het weer tijd om naar huis te gaan. Dit nummer Fort Defiance vind ik een van de meest ontroerende liedjes die Eric Brace heeft geschreven. Ik zou best wel een zomers dagje in Fort Defiance willen doorbrengen. We horen hier Eric Brace op lead vocals en we horen op de fiddle Tammy Rogers (The Steeldrivers) die pas zo'n mooi album heeft gemaakt samen met Thomm Jutz.

We gaan naar de plek waar de Ohio en de Mississippi samenkomen en gaan daar luisteren naar Eric Brace, Peter Cooper en Thomm Jutz met het schitterende Fort Defiance.

Week 11 - 12 maart 2022

We reizen vandaag naar Texas, de staat die het afgelopen jaar voor ons thuis extra betekenis heeft gekregen omdat onze jongste zoon daar naar college gaat en hard werkt aan een topsportcarrière als honkballer. In de staat Texas stromen uiteraard meerdere rivieren, maar wij gaan vandaag iets vertellen over de Brazos River. Deze rivier heeft een lengte van 1352 km en stroomt in zijn geheel door Texas. De bron ligt zo'n beetje midden in de staat Texas en de rivier stroomt dan zuidoostwaarts, en mondt uiteindelijk uit in de Golf van Mexico. Aanvankelijk was deze rivier heel belangrijk voor de scheepvaart, tegenwoordig heeft de rivier als belangrijkste functie het leveren van water voor irrigatie en opwekking van energie. De Brazos River is vaak bezongen en een van de bekendste liedjes is het nummer Texas River Song, in sommige uitvoeringen ook bekend als de Brazos River Song. Dit nummer is een zogenaamde traditional, dus het is onbekend wie het nummer ooit heeft geschreven. De oudst bekende versie is die van Irene Carlisle die het nummer opnam op 30 januari 1942, en het verscheen toen op een album met Ozark Folksongs. Deze Irene Carlisle vertelde dat zij het nummer ooit had geleerd van een Texaan terwijl ze samen hout aan het hakken waren in de Ozark Mountains. Later is dit nummer door velen gecovered. Ik wilde eerst kiezen voor de versie van Townes van Zandt, maar met Harro in de studio koos ik voor Lyle Lovett, die het nummer uitbracht op zijn album Step Inside This House uit 1998. Al is het maar om ook te kunnen luisteren naar Stuart Duncan op de fiddle, Matt Rollings op piano, Sam Bush op de mandoline, Jerry Douglas op de dobro en Alison Krauss op harmony vocals. En dat allemaal onder leiding van Lyle Lovett. Hier is hij met Texas River Song.

Het verhaal terugluisteren:

 

The Brazos River in Texas.

Bron: wikipedia

Week 12 - 19 maart 2022

We reizen vandaag helemaal naar het noordwesten van Canada, naar Yukon Territory. Daar ontspringt de gelijknamige rivier de Yukon en die stroomt vanaf de Yukon Territory naar het westen door Alaska om ruim 3000 kilometer verder uit te monden in de Beringzee. Deze Yukon River loopt voor een groot deel door beschermd natuurgebied en als je naar de foto's en filmpjes kijkt is dat echt een schitterend gebied. De rivier wordt met name gevoed door smeltwater van gletsjers en is slechts drie maanden per jaar bevaarbaar. De andere negen maanden is de rivier bevroren.

De Canadese singer-songwriter, producer en activiste Jennifer Berezan groeide op in Edmonton, Alberta waar de natuur de basis vormde voor haar latere werk. Ze is politiek zeer actief, vooral als voorvechter van de rechten voor vrouwen en is tevens lid van diverse groepen die vechten tegen nucleaire energie. Ook gebruikt ze muziek als spirituele invulling van haar lessen philosophie en religie aan een hoge school in San Francisco. En gelukkig voor ons kan ze ook nog heel mooi zingen en mooie liedjes schrijven.

Op haar tiende album Home (en zover ik heb kunnen terugvinden is dit haar laatste album) uit 2012 staat het schitterende nummer Yukon River over de pracht van deze indrukwekkend mooie rivier. Ik heb niet kunnen achterhalen wie er allemaal meespelen op dit album, maar ik weet wel dat het een schitterende plaat is, luister maar naar Yukon River.

Week 13 - 26 maart 2022

Enkele weken geleden speelde ik het eerste nummer van het album Riverland van onze vrienden Eric Brace, Peter Cooper en Thomm Jutz, met de belofte dat ik gedurende dit jaar vaker zou teruggrijpen naar dit meesterwerk uit 2019. Vandaag doen we weer een nummer van dit album en ik heb gekozen voor het laatste nummer van het album, Mississippi, Rest My Soul.

In dit nummer speelt de rivier niet zozeer de hoofdrol, maar is het de beeldspraak waarin de rivier een prominente plaats inneemt. Of, zoals de heren zelf schrijven in het uiterst informatieve CD-boekje: Er zijn zekerheden in het leven en er zijn onzekerheden. En er zijn plaatsen waar deze twee samenkomen vol melancholie en verlangen naar die zekerheid. En zo'n plek is aan de Mississippi River, de op één na langste rivier van Noord Amerika. Want wat er ook gebeurt, in voor- en tegenspoed, de rivier zal altijd blijven stromen.

Mississippi, Rest My Soul is geschreven door Thomm Jutz en Tammy Rogers en we horen dadelijk Thomm Jutz op de lead vocals. Ook horen we Tammy Rogers op de fiddle, Mark Fain op de bas en Justin Moses op de banjo. Voor mij is dit een van de mooiste nummers van onze vrienden en ik zou iedereen willen adviseren om te zorgen voor absolute stilte als we gaan luisteren naar de schitterende samenzang van onze vrienden Eric Brace, Peter Cooper en Thomm Jutz met Mississippi, Rest My Soul.

Week 14 - 2 april 2022

We gaan deze week bij River Country luisteren naar een country-folk nummer over de rivier de Rio Grande. En dat doen we met de nu 71-jarige zangeres Eliza Gilkyson. Zij werd geboren in 1950 in de wijk Hollywood in Los Angeles en is de dochter van de folkzanger Terry Gilkyson, ooit onderdeel van de band The Weavers van Pete Seeger. Dochter Eliza bracht in 1969 al haar eerste album uit met de toepasselijke titel Eliza '69. Een lange carrière volgde, wat begin dit jaar leidde tot de release van haar 25e studioalbum Songs From The River Wind. Eliza Gilkyson is zeer actief met optredens, zo'n 150 per jaar, waarbij ze ook regelmatig in ons land te gast is.

Het album Songs From The River Wind noemt ze zelf haar liefdesbrief aan het oude westen, met beelden van de mensen en de plaatsen die ze tegenkwam gedurende haar vele jaren reizen als muzikante. Het ruim 5 minuten durende nummer Before The Great River Was Tamed is een droevige maar wonderschone klaagzang over deze ruim 3000 kilometer lange rivier die als gevolg van verkeerd watermanagement steeds meer droog komt te liggen en zijn grandeur van vroeger al lang heeft verloren. Hier is Eliza Gilkyson met Before The Great River Was Tamed.

Het verhaal terugluisteren:

 

De Rio Grande. Bron: wikipedia

Week 15 - 9 april 2022

De Blue River is een 105 kilometer lange zijrivier van de enorme Colorado River. Over deze rivier is op zich niet eens zoveel te vertellen, behalve dat de rivier bij het plaatsje Kremmling samenstroomt met de Colorado River. Een kilometer of 20 meer naar het zuiden is de enorme Green Mountain Dam gebouwd, die het water vasthoudt in de Green Mountain Reservoir, een enorm stuwmeer dat wordt gebruikt voor de opwekking van energie en voor de irrigatie van grote delen van het verder droge westelijke deel van Colorado.

In 1958 verscheen het album The Fabulous Johnny Cash, het tweede album van deze meesterlijke countryzanger met de mooie, donkere stem. Het was zijn eerste album voor het Columbia label, dat hij sindsdien 28 jaar trouw zou blijven. Het eerste nummer op dat album is getiteld Run Softly, Blue River, een door Johnny Cash zelf geschreven nummer. In dit nummer gebruikt Cash de Blue River niet zozeer als decor, maar als spreekwoordelijk achtergrondgeluid waarvan hij hoopt dat het zijn slapende liefje niet zal wakker maken, en waarvan hij tevens hoopt dat hij van het murmelende geluid zelf spoedig in slaap zal vallen. Ik denk derhalve dat de Blue River verder geen enkele rol speelt, anders dan dat het gewoon lekker klonk.

Het fijne van dit nummer is dat de mooie stem van Johnny Cash op heerlijke wijze wordt ondersteund door de vocale zanggroep The Jordanaires, ook bekend van hun medewerking op de platen van Elvis Presley. Hier is Johnny Cash met Run Softly, Blue River.

Het verhaal terugluisteren:

 

De Blue River. Bron: wikipedia

Week 16 - 16 april 2022

In tegenstelling tot wat de naam doet vermoeden is de New River in de Amerikaanse staat West Virginia geologisch gezien een van de oudste rivieren op aarde. Een van de mooiste delen van de rivier is het gebied de New River Gorge, een nauwe kloof wat is gepromoveerd tot een National Park. Behalve enorm mooie uitzichten en het betoverende natuurschoon is de rivier hier geliefd bij watersporters. Dwars door de New River Gorge loopt de snelweg route 19 en die kruist de rivier via de New River Gorge Bridge, een van de hoogste en langste stalen boogbruggen in Amerika, gebouwd in 1977. Deze hoge brug heeft de droevige reputatie dat de locatie zeer geliefd is bij mensen die een einde willen maken aan hun leven. Het aantal zelfmoorden op die locatie is helaas aanzienlijk.

Thomm Jutz schreef voor zijn album To Live In Two Worlds Vol. 2 samen met bassist Mark Fain het nummer New River Gorge. Dit werd geïnspireerd door een verhaal dat Mark Fain vertelde over een muzikant waarmee hij ooit op reis was, die samen met zijn vrouw van die enorme brug was gesprongen. De manier waarop de heren dit hebben verwerkt in de muziek toont veel respect voor deze mensen en de vele anderen die dezelfde keuze hebben gemaakt. Een enorm mooi nummer over een diep trieste gebeurtenis. Thomm Jutz met New River Gorge.

Week 17 - 23 april 2022

Op mijn zoektocht naar mooie nummers over rivieren stuitte ik op de voor mij nog onbekende Bill Staines. Deze singer-songwriter en folksinger werd in 1947 in Massachusetts geboren als William Russel Staines. Hij schreef en zong liedjes over allerlei alledaagse onderwerpen en heeft in totaal 22 albums gemaakt. Dit aanzienlijke oeuvre met soms succesvolle nummers bracht Nanci Griffith tot de uitspraak dat zij Bill Staines zag als 'de Woody Guthrie van mijn generatie'. De nummers van Bill Staines zouden o.a. gecovered worden door Peter, Paul and Mary, The Highwaymen, Jerry Jeff Walker, Grandpa Jones en de eerder genoemde Nanci Griffith. In 1979 verscheen van Bill Staines het album The Whistle of The Jay, een album vol liedjes over zijn jeugd en zijn leven in New Hampshire, waar de herfst op zijn einde liep en waar elke ochtend nog maar een paar vogels de opkomende zon begroetten. Op dit zeer onderhoudende album staat het nummer River (Take Me Along), een nummer waarin Bill Staines het leven vergelijkt met een rivier; altijd kronkelend in een onbekende en onverwachte richting, vol verrassingen, maar altijd in beweging. Deze week dus geen echt country of bluegrassnummer, maar een mooi folknummer met een mooie begeleiding van meestergitarist Guy Van Duser, pianist Rick Lee en violiste Susan Hansen. We gaan luisteren naar Bill Staines met River (Take Me Along).

Week 18 - 30 april 2022

De Conwy River is een vrij korte rivier, slechts 55 kilometer lang, in het noorden van Wales. De rivier ontspringt in het schitterende, heel erg woeste gebied de Migneint Moor en stroomt dan noordwaarts, waar het bij het stadje Conwy uitmondt in de Ierse Zee. Gedurende vele eeuwen hebben verschillende bewoners langs deze rivier voorwerpen opgegraven die erop wijzen dat de oevers van de Conwy al bewoond werden tijdens de steentijd. In het stadje Conwy, bekend om zijn prachtige oude kasteel, eindigt de rivier in Conwy Bay, en Conwy Bay is tevens de titel van ons nummer van River Country van vanavond. En dit schitterende nummer wordt gezongen door Nina Lynn, en die horen we iedere week in ons intro voor River Country.

Nina Lynn vertelde dat het nummer Conwy Bay is geschreven nadat ze met een hele goede vriend op vakantie was in Wales en die vakantie begon op een mooie zonnige dag in Conwy, met een vredig tafereel van een zonnige baai, strak blauwe lucht en spelende kinderen. Na een korte rondreis eindigde de reis ook weer in Conwy waar het inmiddels bewolkt was, het regende en het vredige gevoel was verdwenen. Maar dat was ook gebeurd met de vriendschap tussen haar en die goede vriend. Een vriendschap waar ze nu nog zeer dankbaar voor is, maar waarvan ze het zo jammer vond dat het ineens voorbij was. En dat alles heeft onze Nina Lynn schitterend verwerkt in het liedje Conwy Bay.

Week 19 - 7 mei 2022

We gaan met de River Country deze week luisteren naar een lekker bluegrassnummer. De in Florida geboren Amanda Cook kreeg de bluegrassmuziek met de paplepel ingegoten door haar vader, die tijdens haar jeugd voortdurend banjo speelde. Samen met haar vader speelde ze vanaf 2007 in de bluegrassband ‘High Cotton’. In 2013 ging ze alleen verder en verscheen haar solodebuutalbum ‘One Stop Along The Road’. Het bracht haar in eerste instantie alleen lokale erkenning waarbij ze vooral opviel door haar lichtvoetige soulvolle songs. Vier jaar later, in 2017, verscheen haar album ‘Deep Water’ wat vele bluegrass fans deed watertanden. Op dat album staat o.a. het nummer Big River, geschreven door Carolyne VanLierop. En dat is een inmiddels gevierde banjo speelster, ook afkomstig uit Florida.

In dit nummer Big River is de rivier het decor voor een gebroken liefdesrelatie, waarin de rivier spreekwoordelijk wordt gebruikt om de pijn en de liefde weg te spoelen. Of de schrijver ook gelijk van de gelegenheid gebruik maakt om de ex partner in de rivier achter te laten, laten we aan de beeldvorming van de luisteraars over. Laten we gaan luisteren naar Amanda Cook en het nummer  Big River.

Week 20 - 14 mei 2022

Deze week gaan we weer luisteren naar een nummer van het geweldige album Riverland van Eric Brace, Peter Cooper en Thomm Jutz uit 2019. Zoals eerder gezegd gaat dat hele album over het leven op en rond rivieren dus het is logisch dat ik gedurende het jaar een paar keer naar dit album grijp.

Deze week gaan we luisteren naar het verhaal over de zogenaamde keelboats, dat zijn platbodems die door menselijke kracht vooruit werden geduwd met een zogenaamde vaarboom. Dat handmatig vooruit duwen van een boot noemen we daarom ook wel het bomen of het punteren van een boot. Tot de komst van de stoomboten was dit een van de manieren om met een boot over de rivieren te varen. En we verplaatsen ons naar de rivieren de Mississippi en de Ohio rond het jaar 1800 en maken kennis met Mike Fink, een van de meest legendarische mannen die dienst hebben gedaan op deze keelboats. Het was een enorm grote vent, gesterkt door het zware werk als keelboat man, maar hij was hij ook berucht als vechtersbaas. Als iemand maar probeerde hem aan te vallen of iets van zijn lading te stelen, dan stond hij meteen gewapend klaar om de aanvallers af te weren. Maar ook Mike Fink kon niet op tegen de komst van de stoommachine, waardoor zijn werk uiteindelijk overbodig werd. Maar, zo schrijven Eric Brace en Thomm Jutz, er is toch werkelijk geen eer te behalen door alleen maar kolen op een vuur te gooien, het echte werk blijft het voortduwen van een boot door menselijke kracht. En dat is op heerlijke wijze vertolkt door Eric Brace, Peter Cooper en Thomm Jutz in het nummer King Of The Keelboat Men.

 

Week 21 - 21 mei 2022

De River Country van vandaag gaat over vriendschap. Vriendschappen die komen en gaan, soms zonder dat je er erg in hebt en meer dan eens heb je daar later veel spijt van. Denk maar eens aan die goede schoolvrienden van vroeger. Toen waren we onafscheidelijk samen, nu weten we niet eens meer hoe het met ze gaat of waar ze wonen. Iedereen heeft wel zo'n goede vriend of vriendin van vroeger waar je het liefste direct een afspraak mee zou willen maken. Ook in de muziek spelen vriendschappen een grote rol. Daarbij wordt af en toe dankbaar gebruik gemaakt van de rivier als metafoor. Neem het nummer Standing Knee Deep In A River (Dying Of Thirst) van Kathy Mattea van haar album Lonesome Standard Time uit 1992. Een schitterende ballad over hoe vriendschappen voorbij gaan als water in een rivier, waar je tot je knieën in staat. Vanavond in River Country dus geen verhaal over een echte rivier, over boten of over het landschap, maar een werkelijk schitterend nummer over vriendschap en over eenzaamheid. Kathy Mattea met Standing Knee Deep In A River (Dying Of Thirst).

Week 22 - 28 mei 2022

De rivier de Jordaan in het Midden Oosten stroomt van het Meer van Tiberias in Israël zuidwaarts waar het uitmondt in de Dode Zee. De rivier is vooral bekend vanwege de vele verwijzingen in de Bijbel. Vandaar dat tot de dag van vandaag deze rivier een belangrijke rol speelt in allerlei culturele uitingen. Denk aan de literatuur, in theatervoorstellingen maar ook in de muziek. Een van de bekendste liedjes is het nummer The River Of Jordan, geschreven door mevrouw Hazel Marie Houser en in 1958 door de Louvin Brothers uitgebracht op hun legendarische album Satan Is Real. Maar na de Louvin Brothers hebben nog vele anderen dit nummer opgenomen. En hoewel ik de versie van de Louvin Brothers misschien wel de best gezongen versie vind, en hoewel ik de versie van Ricky Skaggs misschien wel de allermooiste vind van allemaal, koos ik voor vanavond toch voor de uitvoering van Jim & Jesse and The Virginia Boys uit 1966. Dat doe ik omdat de uitzending vanavond in teken staat van bluegrass muziek met de EWOB als middelpunt. Jim & Jesse namen The River Of Jordan op voor hun album Sing Unto Him A New Song, zoals gezegd uitgebracht in 1966. Een schitterend bluegrass/gospelalbum dat wordt afgesloten met een hele mooie versie van The River Of Jordan.

Week 23 - 4 juni 2022

We gaan deze week luisteren naar Lonesome River, een droevig liefdesliedje dat zich afspeelt langs een willekeurige rivier, waar een eenzame man langs de waterkant het verdriet zit weg te snikken nadat zijn liefje hem die ochtend heeft verlaten voor een ander. En het was nota bene diezelfde rivier waar ze elkaar ooit voor het eerst hadden ontmoet en elkaar eeuwige trouw hadden beloofd. Het liedje Lonesome River werd in 1950 geschreven door Carter Stanley (één van de Stanley Brothers) en verscheen een jaar later voor het eerst in een versie van The Stanley Brothers & The Clinch Mountain Boys. Later werd dit liedje nog vele tientallen keren gecovered door vele andere artiesten. Wij gaan nu luisteren naar een vrij recente versie van de band NewFound Road. Deze band onder leiding van de zanger/gitarist Tim Shelton bracht het nummer uit op hun album Same Old Place dat verscheen in 2009. Deze band de NewFound Road begon in 2001 als een gospelband maar maakte gaandeweg de overstap naar de bluegrassmuziek. Een paar jaar geleden, in 2019, hield de band het voor gezien en gingen de bandleden ieder hun eigen weg. Op dat album Same Old Place kregen de heren van NewFound Road de hulp van Justin Moses op de fiddle. Hoe dat klinkt gaan we nu horen, NewFound Road met Lonesome River.

 

Week 24 - 11 juni 2022

The Cumberland River hebben we dit jaar al eens eerder bezocht. Dat was half februari toen we hebben geluisterd naar het schitterende Hartford's Bend van Thomm Jutz en Eric Brace, en dat was de opname uit ons eigen Rebellenhonk. Vandaag komen we wederom de Cumberland River tegen als we gaan luisteren naar de Lonesome River Band met het nummer Cumberland River Shore.

Net als de vorige week speelt de rivier slechts een bijrol. En net als vorige week gaan we luisteren naar een liedje over een verloren liefde, waarbij opnieuw de rivier troost lijkt te bieden.

Cumberland River Shore is geschreven door Billy Smith en Matt Combs en is net als Hartford's Bend een eerbetoon aan John Hartford. Deze bekende muzikant en liedjesschrijver woonde in een bocht van de Cumberland River en was naast bluegrassmuzikant ook schipper op diverse vrachtboten op de Cumberland River. In Cumberland River Shore horen hoe de hoofdpersoon door zijn grote liefde is verlaten en hoe hij troost en rust vindt op de oevers van de Cumberland River. We blijven nog even in EWOB-sferen als we gaan luisteren naar de geweldige Lonesome River Band met het nummer Cumberland River Shore.

Week 25 - 18 juni 2022

Vanavond staat de rivier de Red River centraal en we gaan zo luisteren naar het liedje Red River Valley van Slim Whitman. Op het Noord Amerikaanse continent zijn er twee Red Rivers. Eentje in het Noorden die loopt van het stadje Wahpeton op de grens van de Amerikaanse staten Minnesota en North Dakota naar het Noorden waar de rivier uitmondt in Lake Winnipeg in Canada. In het Zuiden heb je ook nog een Red River, en die loopt vanaf de staat Texas via de staten Oklahoma en Arkansas richting Louisiana waar de rivier samenvloeit met de Mississippi. Het liedje Red River Valley is een zogenaamde original waarvan niemand weet wie het heeft geschreven. Omdat de vroegste versies van het liedje (met overigens andere titels) zijn gevonden in Canada, is het aannemelijk dat het liedje gaat over de Noordelijke Red River. Daarbij gaat men ervan uit dat de tekst van het liedje verwijst naar de zogenaamde Red River Rebellion, een militaire actie rond 1870 waarbij Canadese troepen stelling namen tegen mogelijke Amerikaanse plannen om delen van Canada in te nemen. En het liedje vertelt het verhaal van een verdrietige vrouw die haar partner als soldaat ziet vertrekken richting het front.

Van de vele tientallen versies van dit nummer koos ik vanavond voor de versie van Ottis Dewey "Slim" Whitman, een in Florida geboren countryzanger die vreemd genoeg vooral in Engeland razend populair is geworden. In 1976 verscheen zijn album Red River Valley, waarop trouwens ook een cover staat van een Nederlandse artiest, namelijk Johannes Bouwens, die wij allemaal kennen als George Baker. Als je kant B van het album opzet hoor je namelijk eerst Una Paloma Blanca, opgevolgd door een mooie versie van Red River Valley.

Week 26 - 25 juni 2022

De Snowy River is een rivier in het zuidoosten van Australië, en loopt vanaf de hoogste berg van Australië, Mount Kosciuszko naar het zuiden door de staten New South Wales en Victoria om uiteindelijk te eindigen in Bass Strait, de zee tussen het vaste land van Australië en Tasmanië.

Deze rivier kreeg vooral nationale bekendheid door het gedicht The Man From Snowy River van de nu nog steeds razend populaire dichter Andrew "Banjo" Paterson.

Deze eeuwenoude rivier van ongeveer 350 kilometer lengte is nu bijna volledig onderdeel van nationale parken. En waar deze rivier vroeger een enorm grote, wild stromende rivier was, is dat in de jaren '50 van de vorige eeuw drastisch veranderd door de bouw van een viertal dammen die ervoor zorgden dat de ooit zo machtige Snowy River zo'n 90% van zijn water afstond aan diverse waterbassins voor de irrigatie van de omliggende land- en tuinbouwgronden. En hoe logisch dat wellicht ook mag zijn, er zijn ook heel veel tegenstanders die het nog steeds een schande vinden dat zo'n mooie rivier door toedoen van de mens is veranderd van een woest stromende rivier naar een lullig, vaak droog liggend stroompje.

Een van die felle tegenstanders is de Australische countryzanger John Williamson en hij heeft zijn kritiek op het indammen van de Snowy River prachtig verwoord en verwerkt in het nummer A Mighty Big River, een nummer dat verscheen op zijn 15e album Gunyah uit 2002. Daarin verwijst hij o.a. naar die dichter Banjo Paterson en stelt hij dat ze de rivier gewoon met rust hadden moeten laten. We gaan luisteren naar John Williamson met A Mighty Big River.

Week 26 - 2 juli 2022

Vandaag heb ik een nummer gekozen van Alan Jackson. En samen met hem brengen we een bezoek aan de Chattahoochee River, een rivier in het zuid-oosten van de Verenigde Staten. De rivier ontspringt in het noorden van de staat Georgia, een beetje in de uitlopers van de Appalachian Mountains. Vandaar stroomt de rivier via de stad Atlanta zuidwaarts, waar de rivier de grens vormt tussen de staten Georgia, Alabama en Florida.

Net als vele andere rivieren is de Chattahoochee belangrijk voor het vervoer van goederen en voor de waterhuishouding in dit deel van Amerika. Ook speelde deze rivier een strategisch belangrijke rol in de zogenaamde Atlanta Campaign tijdens de Amerikaanse Burgeroorlog in 1864. Van de destijds aangelegde verdedigingswerken langs de Chattahoochee River zijn er vandaag de dag nog steeds restanten te bezichtigen.

De pracht van de Chattahoochee River werd in 1877 verwoord in het gedicht The Song of the Chattahoochee, door de dichter Sidney Lanier. Maar voor de liefhebbers van countrymuziek is het veel belangrijker dat Alan Jackson in 1993 het nummer Chattahoochee uitbracht op zijn album A Lot About Livin' (And a Little 'bout Love). Het nummer werd zelfs een hit en Alan Jackson won er dat jaar een CMA-Award mee voor beste single van dat jaar. En dat is zeer begrijpelijk, luister maar naar deze swingende versie van Chattahoochee.

Comments are closed.